wo-ło-ki-ta-mi

wołokitami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wołokita

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wołokicimnoga mianownikmęski osobowy
wołokicimnoga wołaczmęski osobowy
wołokiciepojedyncza celownikmęski osobowy
wołokiciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
wołokitapojedyncza mianownikmęski osobowy
wołokitachmnoga miejscownikmęski osobowy
wołokitamimnoga narzędnikmęski osobowy
wołokitąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
wołokitępojedyncza biernikmęski osobowy
wołokitopojedyncza wołaczmęski osobowy
wołokitommnoga celownikmęski osobowy
wołokitówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wołokitówmnoga biernikmęski osobowy
wołokitymnoga mianownikmęski zwierzęcy
wołokitymnoga biernikmęski zwierzęcy
wołokitymnoga wołaczmęski zwierzęcy
wołokitypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz