wpra-wę

wprawę (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wprawa

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wprawmnoga dopełniaczżeński
wprawapojedyncza mianownikżeński
wprawachmnoga miejscownikżeński
wprawamimnoga narzędnikżeński
wprawąpojedyncza narzędnikżeński
wprawępojedyncza biernikżeński
wprawiepojedyncza celownikżeński
wprawiepojedyncza miejscownikżeński
wprawopojedyncza wołaczżeński
wprawommnoga celownikżeński
wprawymnoga mianownikżeński
wprawymnoga biernikżeński
wprawymnoga wołaczżeński
wprawypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz