wpółpo-sęp-no-ść

wpółposępność (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wpółposępność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wpółposępnościmnoga dopełniaczżeński
wpółposępnościmnoga mianownikżeński
wpółposępnościmnoga biernikżeński
wpółposępnościmnoga wołaczżeński
wpółposępnościpojedyncza celownikżeński
wpółposępnościpojedyncza miejscownikżeński
wpółposępnościpojedyncza dopełniaczżeński
wpółposępnościpojedyncza wołaczżeński
wpółposępnościachmnoga miejscownikżeński
wpółposępnościamimnoga narzędnikżeński
wpółposępnościąpojedyncza narzędnikżeński
wpółposępnościommnoga celownikżeński
wpółposępnośćpojedyncza biernikżeński
wpółposępnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz