wra-nik

Wranik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wranik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wranikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wranikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wranikapojedyncza biernikmęski osobowy
Wranikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wranikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wranikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wranikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wranikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wranikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wranikommnoga celownikmęski osobowy
Wranikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wranikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wranikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wranikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wranikówmnoga biernikmęski osobowy
Wranikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wranikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Wranik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Wranik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wranikpojedyncza mnoga mianownikżeński
Wranikpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Wranikpojedyncza mnoga celownikżeński
Wranikpojedyncza mnoga biernikżeński
Wranikpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Wranikpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Wranikpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz