wre-mien-nik

wremiennik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wremiennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wremiennikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wremiennikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wremiennikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wremiennikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wremiennikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wremiennikimnoga mianownikmęski rzeczowy
wremiennikimnoga biernikmęski rzeczowy
wremiennikimnoga wołaczmęski rzeczowy
wremiennikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wremiennikommnoga celownikmęski rzeczowy
wremiennikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wremiennikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wremiennikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wremiennikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz