wro-giem

wrogiem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wróg

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wrogapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wrogapojedyncza biernikmęski osobowy
wrogachmnoga miejscownikmęski osobowy
wrogamimnoga narzędnikmęski osobowy
wrogimnoga mianownikmęski zwierzęcy
wrogimnoga biernikmęski zwierzęcy
wrogimnoga wołaczmęski zwierzęcy
wrogiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wrogommnoga celownikmęski osobowy
wrogowipojedyncza celownikmęski osobowy
wrogowiemnoga mianownikmęski osobowy
wrogowiemnoga wołaczmęski osobowy
wrogówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wrogówmnoga biernikmęski osobowy
wrogupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wrogupojedyncza wołaczmęski osobowy
wrógpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz