wrot-ni-kom

wrotnikom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wrotnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wrotnicymnoga mianownikmęski osobowy
wrotnicymnoga wołaczmęski osobowy
wrotnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
wrotnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wrotnikapojedyncza biernikmęski osobowy
wrotnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
wrotnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
wrotnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
wrotnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
wrotnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
wrotnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wrotnikommnoga celownikmęski osobowy
wrotnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
wrotnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wrotnikówmnoga biernikmęski osobowy
wrotnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wrotnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz