wro-ty-cza

wrotycza (nazwa pospolita) rzeczownik bot.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wrotycz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wrotyczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wrotyczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wrotyczapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wrotyczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wrotyczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wrotyczemnoga mianownikmęski rzeczowy
wrotyczemnoga biernikmęski rzeczowy
wrotyczemnoga wołaczmęski rzeczowy
wrotyczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wrotyczommnoga celownikmęski rzeczowy
wrotyczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wrotyczówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wrotyczupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wrotyczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wrotyczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
wrotyczymnoga dopełniaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz