wrze-cio-nar-ce

wrzecionarce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wrzecionarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wrzecionarcepojedyncza celownikżeński
wrzecionarcepojedyncza miejscownikżeński
wrzecionarekmnoga dopełniaczżeński
wrzecionarkapojedyncza mianownikżeński
wrzecionarkachmnoga miejscownikżeński
wrzecionarkamimnoga narzędnikżeński
wrzecionarkąpojedyncza narzędnikżeński
wrzecionarkępojedyncza biernikżeński
wrzecionarkimnoga mianownikżeński
wrzecionarkimnoga biernikżeński
wrzecionarkimnoga wołaczżeński
wrzecionarkipojedyncza dopełniaczżeński
wrzecionarkopojedyncza wołaczżeński
wrzecionarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz