wrót-ka

wrótka (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: wrótka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wrótekmnoga dopełniacznijaki
wrótkamnoga mianowniknijaki
wrótkamnoga bierniknijaki
wrótkamnoga wołacznijaki
wrótkachmnoga miejscowniknijaki
wrótkamimnoga narzędniknijaki
wrótkommnoga celowniknijaki

wrótka (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wrótka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wrótcepojedyncza celownikżeński
wrótcepojedyncza miejscownikżeński
wrótekmnoga dopełniaczżeński
wrótkapojedyncza mianownikżeński
wrótkachmnoga miejscownikżeński
wrótkamimnoga narzędnikżeński
wrótkąpojedyncza narzędnikżeński
wrótkępojedyncza biernikżeński
wrótkimnoga mianownikżeński
wrótkimnoga biernikżeński
wrótkimnoga wołaczżeński
wrótkipojedyncza dopełniaczżeński
wrótkopojedyncza wołaczżeński
wrótkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz