wspor-ni-kom

wspornikom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wspornik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wspornikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wspornikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wspornikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wspornikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wspornikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wspornikimnoga mianownikmęski rzeczowy
wspornikimnoga biernikmęski rzeczowy
wspornikimnoga wołaczmęski rzeczowy
wspornikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wspornikommnoga celownikmęski rzeczowy
wspornikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wspornikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wspornikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wspornikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz