wspól-ni-ce

wspólnice (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wspólnica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wspólnicmnoga dopełniaczżeński
wspólnicapojedyncza mianownikżeński
wspólnicachmnoga miejscownikżeński
wspólnicamimnoga narzędnikżeński
wspólnicąpojedyncza narzędnikżeński
wspólnicemnoga mianownikżeński
wspólnicemnoga biernikżeński
wspólnicemnoga wołaczżeński
wspólnicępojedyncza biernikżeński
wspólnicopojedyncza wołaczżeński
wspólnicommnoga celownikżeński
wspólnicypojedyncza celownikżeński
wspólnicypojedyncza miejscownikżeński
wspólnicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz