wspór-ce

wspórce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wspórka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wspórcepojedyncza celownikżeński
wspórcepojedyncza miejscownikżeński
wspórekmnoga dopełniaczżeński
wspórkapojedyncza mianownikżeński
wspórkachmnoga miejscownikżeński
wspórkamimnoga narzędnikżeński
wspórkąpojedyncza narzędnikżeński
wspórkępojedyncza biernikżeński
wspórkimnoga mianownikżeński
wspórkimnoga biernikżeński
wspórkimnoga wołaczżeński
wspórkipojedyncza dopełniaczżeński
wspórkopojedyncza wołaczżeński
wspórkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz