współlau-re-ata

współlaureata (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współlaureat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współlaureacimnoga mianownikmęski osobowy
współlaureacimnoga wołaczmęski osobowy
współlaureaciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
współlaureaciepojedyncza wołaczmęski osobowy
współlaureatpojedyncza mianownikmęski osobowy
współlaureatapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współlaureatapojedyncza biernikmęski osobowy
współlaureatachmnoga miejscownikmęski osobowy
współlaureatamimnoga narzędnikmęski osobowy
współlaureatempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współlaureatommnoga celownikmęski osobowy
współlaureatowipojedyncza celownikmęski osobowy
współlaureatówmnoga dopełniaczmęski osobowy
współlaureatówmnoga biernikmęski osobowy
współlaureatymnoga mianownikmęski zwierzęcy
współlaureatymnoga biernikmęski zwierzęcy
współlaureatymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz