współo-by-wa-te-lu

współobywatelu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współobywatel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współobywatelpojedyncza mianownikmęski osobowy
współobywatelapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współobywatelapojedyncza biernikmęski osobowy
współobywatelachmnoga miejscownikmęski osobowy
współobywatelamimnoga narzędnikmęski osobowy
współobywatelemnoga mianownikmęski zwierzęcy
współobywatelemnoga biernikmęski zwierzęcy
współobywatelemnoga wołaczmęski zwierzęcy
współobywatelemnoga mianownikmęski osobowy
współobywatelemnoga wołaczmęski osobowy
współobywatelempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współobywatelimnoga dopełniaczmęski osobowy
współobywatelimnoga biernikmęski osobowy
współobywatelommnoga celownikmęski osobowy
współobywatelowipojedyncza celownikmęski osobowy
współobywatelupojedyncza miejscownikmęski osobowy
współobywatelupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz