współpart-ner

współpartner (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: współpartner

słowoliczbaprzypadekrodzaj
współpartnerpojedyncza mianownikmęski osobowy
współpartnerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
współpartnerapojedyncza biernikmęski osobowy
współpartnerachmnoga miejscownikmęski osobowy
współpartneramimnoga narzędnikmęski osobowy
współpartnerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
współpartnerommnoga celownikmęski osobowy
współpartnerowipojedyncza celownikmęski osobowy
współpartnerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
współpartnerówmnoga biernikmęski osobowy
współpartnerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
współpartnerymnoga biernikmęski zwierzęcy
współpartnerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
współpartnerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
współpartnerzepojedyncza wołaczmęski osobowy
współpartnerzymnoga mianownikmęski osobowy
współpartnerzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz