wszech-by-tu

wszechbytu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wszechbyt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wszechbyciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wszechbyciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
wszechbytpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wszechbytpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wszechbytachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wszechbytamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wszechbytempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wszechbytommnoga celownikmęski rzeczowy
wszechbytowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wszechbytówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wszechbytupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wszechbytymnoga mianownikmęski rzeczowy
wszechbytymnoga biernikmęski rzeczowy
wszechbytymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz