wszech-po-la-ka-mi

wszechpolakami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wszechpolak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wszechpolacymnoga mianownikmęski osobowy
wszechpolacymnoga wołaczmęski osobowy
wszechpolakpojedyncza mianownikmęski osobowy
wszechpolakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wszechpolakapojedyncza biernikmęski osobowy
wszechpolakachmnoga miejscownikmęski osobowy
wszechpolakamimnoga narzędnikmęski osobowy
wszechpolakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
wszechpolakimnoga biernikmęski zwierzęcy
wszechpolakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
wszechpolakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wszechpolakommnoga celownikmęski osobowy
wszechpolakowipojedyncza celownikmęski osobowy
wszechpolakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wszechpolakówmnoga biernikmęski osobowy
wszechpolakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wszechpolakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz