wtór-ni-ka

wtórnika (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wtórnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wtórnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wtórnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wtórnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wtórnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wtórnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wtórnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
wtórnikimnoga biernikmęski rzeczowy
wtórnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
wtórnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wtórnikommnoga celownikmęski rzeczowy
wtórnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wtórnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wtórnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wtórnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz