wtóro-pi-su

wtóropisu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wtóropis

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wtóropispojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wtóropispojedyncza biernikmęski rzeczowy
wtóropisachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wtóropisamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wtóropisempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wtóropisiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wtóropisiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
wtóropisommnoga celownikmęski rzeczowy
wtóropisowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wtóropisówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wtóropisupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wtóropisymnoga mianownikmęski rzeczowy
wtóropisymnoga biernikmęski rzeczowy
wtóropisymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz