wu-ce-cie

wucecie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wucet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wuceciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wuceciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
wucetpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wucetpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wucetachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wucetamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wucetempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wucetommnoga celownikmęski rzeczowy
wucetowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wucetówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wucetupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wucetymnoga mianownikmęski rzeczowy
wucetymnoga biernikmęski rzeczowy
wucetymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz