wund-ty-zmie

wundtyzmie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wundtyzm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wundtyzmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wundtyzmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wundtyzmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wundtyzmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wundtyzmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wundtyzmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wundtyzmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
wundtyzmommnoga celownikmęski rzeczowy
wundtyzmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wundtyzmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wundtyzmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wundtyzmymnoga mianownikmęski rzeczowy
wundtyzmymnoga biernikmęski rzeczowy
wundtyzmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz