wy-bred-ni-kom

wybrednikom (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wybrednik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wybrednicymnoga mianownikmęski osobowy
wybrednicymnoga wołaczmęski osobowy
wybrednikpojedyncza mianownikmęski osobowy
wybrednikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wybrednikapojedyncza biernikmęski osobowy
wybrednikachmnoga miejscownikmęski osobowy
wybrednikamimnoga narzędnikmęski osobowy
wybrednikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
wybrednikimnoga biernikmęski zwierzęcy
wybrednikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
wybrednikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wybrednikommnoga celownikmęski osobowy
wybrednikowipojedyncza celownikmęski osobowy
wybrednikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wybrednikówmnoga biernikmęski osobowy
wybrednikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wybrednikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz