wy-by-ty

wybyty (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wybyt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wybyciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wybyciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
wybytpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wybytpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wybytachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wybytamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wybytempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wybytommnoga celownikmęski rzeczowy
wybytowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wybytówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wybytupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wybytymnoga mianownikmęski rzeczowy
wybytymnoga biernikmęski rzeczowy
wybytymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz