wy-cho-wan-ku

wychowanku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wychowanek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wychowanekpojedyncza mianownikmęski osobowy
wychowankapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wychowankapojedyncza biernikmęski osobowy
wychowankachmnoga miejscownikmęski osobowy
wychowankamimnoga narzędnikmęski osobowy
wychowankimnoga mianownikmęski zwierzęcy
wychowankimnoga biernikmęski zwierzęcy
wychowankimnoga wołaczmęski zwierzęcy
wychowankiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wychowankommnoga celownikmęski osobowy
wychowankowipojedyncza celownikmęski osobowy
wychowankowiemnoga mianownikmęski osobowy
wychowankowiemnoga wołaczmęski osobowy
wychowankówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wychowankówmnoga biernikmęski osobowy
wychowankupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wychowankupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz