wy-ci-ki

Wyciki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Wycik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wycikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wycikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wycikapojedyncza biernikmęski osobowy
Wycikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wycikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wycikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wycikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wycikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wycikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wycikommnoga celownikmęski osobowy
Wycikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wycikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wycikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wycikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wycikówmnoga biernikmęski osobowy
Wycikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wycikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz