wy-cio-ry

wyciory (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wycior

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wyciorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wyciorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wyciorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wycioramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wyciorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wyciorommnoga celownikmęski rzeczowy
wyciorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wyciorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wyciorupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wyciorymnoga mianownikmęski rzeczowy
wyciorymnoga biernikmęski rzeczowy
wyciorymnoga wołaczmęski rzeczowy
wyciorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wyciorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz