wy-ci-ru-cha

wycirucha (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wyciruch

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wyciruchpojedyncza mianownikmęski osobowy
wyciruchapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wyciruchapojedyncza biernikmęski osobowy
wyciruchachmnoga miejscownikmęski osobowy
wyciruchamimnoga narzędnikmęski osobowy
wyciruchempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wyciruchommnoga celownikmęski osobowy
wyciruchowipojedyncza celownikmęski osobowy
wyciruchowiemnoga mianownikmęski osobowy
wyciruchowiemnoga wołaczmęski osobowy
wyciruchówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wyciruchówmnoga biernikmęski osobowy
wyciruchupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wyciruchupojedyncza wołaczmęski osobowy
wyciruchymnoga mianownikmęski zwierzęcy
wyciruchymnoga biernikmęski zwierzęcy
wyciruchymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz