wy-ci-ru-si

wycirusi (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wycirus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wyciruspojedyncza mianownikmęski osobowy
wycirusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wycirusapojedyncza biernikmęski osobowy
wycirusachmnoga miejscownikmęski osobowy
wycirusamimnoga narzędnikmęski osobowy
wycirusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wycirusimnoga mianownikmęski osobowy
wycirusimnoga wołaczmęski osobowy
wycirusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
wycirusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
wycirusommnoga celownikmęski osobowy
wycirusowipojedyncza celownikmęski osobowy
wycirusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wycirusówmnoga biernikmęski osobowy
wycirusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
wycirusymnoga biernikmęski zwierzęcy
wycirusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz