wy-cze-nia

wyczenia (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: wyczenie

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wyczeniamnoga mianowniknijaki
wyczeniamnoga bierniknijaki
wyczeniamnoga wołacznijaki
wyczeniapojedyncza dopełniacznijaki
wyczeniachmnoga miejscowniknijaki
wyczeniamimnoga narzędniknijaki
wyczeniepojedyncza mianowniknijaki
wyczeniepojedyncza bierniknijaki
wyczeniepojedyncza wołacznijaki
wyczeniempojedyncza narzędniknijaki
wyczeniommnoga celowniknijaki
wyczeniupojedyncza celowniknijaki
wyczeniupojedyncza miejscowniknijaki
wyczeńmnoga dopełniacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz