wy-dmi-ku-flom

wydmikuflom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.;żart.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wydmikufel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wydmikufelpojedyncza mianownikmęski osobowy
wydmikuflapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wydmikuflapojedyncza biernikmęski osobowy
wydmikuflachmnoga miejscownikmęski osobowy
wydmikuflamimnoga narzędnikmęski osobowy
wydmikuflemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wydmikuflemnoga biernikmęski zwierzęcy
wydmikuflemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wydmikuflemnoga mianownikmęski osobowy
wydmikuflemnoga wołaczmęski osobowy
wydmikuflempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wydmikuflimnoga dopełniaczmęski osobowy
wydmikuflimnoga biernikmęski osobowy
wydmikuflommnoga celownikmęski osobowy
wydmikuflowipojedyncza celownikmęski osobowy
wydmikuflówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wydmikuflówmnoga biernikmęski osobowy
wydmikuflupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wydmikuflupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz