wy-dy-ma-czu

wydymaczu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wydymacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wydymaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
wydymaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wydymaczapojedyncza biernikmęski osobowy
wydymaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
wydymaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
wydymaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wydymaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
wydymaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wydymaczemnoga mianownikmęski osobowy
wydymaczemnoga wołaczmęski osobowy
wydymaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wydymaczommnoga celownikmęski osobowy
wydymaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
wydymaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wydymaczówmnoga biernikmęski osobowy
wydymaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wydymaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
wydymaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
wydymaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz