wy-kwin-tem

wykwintem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wykwint

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wykwinciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wykwinciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
wykwintpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wykwintpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wykwintachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wykwintamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wykwintempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wykwintommnoga celownikmęski rzeczowy
wykwintowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wykwintówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wykwintupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wykwintymnoga mianownikmęski rzeczowy
wykwintymnoga biernikmęski rzeczowy
wykwintymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz