wy-mia-ta-cza-mi

wymiataczami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wymiatacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wymiataczpojedyncza mianownikmęski osobowy
wymiataczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wymiataczapojedyncza biernikmęski osobowy
wymiataczachmnoga miejscownikmęski osobowy
wymiataczamimnoga narzędnikmęski osobowy
wymiataczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wymiataczemnoga biernikmęski zwierzęcy
wymiataczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wymiataczemnoga mianownikmęski osobowy
wymiataczemnoga wołaczmęski osobowy
wymiataczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wymiataczommnoga celownikmęski osobowy
wymiataczowipojedyncza celownikmęski osobowy
wymiataczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wymiataczówmnoga biernikmęski osobowy
wymiataczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wymiataczupojedyncza wołaczmęski osobowy
wymiataczymnoga dopełniaczmęski osobowy
wymiataczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz