wy-mi-ja-czu

wymijaczu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wymijacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wymijaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
wymijaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wymijaczapojedyncza biernikmęski osobowy
wymijaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
wymijaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
wymijaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wymijaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
wymijaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wymijaczemnoga mianownikmęski osobowy
wymijaczemnoga wołaczmęski osobowy
wymijaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wymijaczommnoga celownikmęski osobowy
wymijaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
wymijaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wymijaczówmnoga biernikmęski osobowy
wymijaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wymijaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
wymijaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
wymijaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz