wy-na-laz-ce

wynalazce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: wynalazca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wynalazcapojedyncza mianownikmęski osobowy
wynalazcachmnoga miejscownikmęski osobowy
wynalazcamimnoga narzędnikmęski osobowy
wynalazcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
wynalazcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wynalazcemnoga biernikmęski zwierzęcy
wynalazcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wynalazcępojedyncza biernikmęski osobowy
wynalazcopojedyncza wołaczmęski osobowy
wynalazcommnoga celownikmęski osobowy
wynalazcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wynalazcówmnoga biernikmęski osobowy
wynalazcymnoga mianownikmęski osobowy
wynalazcymnoga wołaczmęski osobowy
wynalazcypojedyncza celownikmęski osobowy
wynalazcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
wynalazcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz