wy-na-le-źca

wynaleźca (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wynaleźca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wynaleźcapojedyncza mianownikmęski osobowy
wynaleźcachmnoga miejscownikmęski osobowy
wynaleźcamimnoga narzędnikmęski osobowy
wynaleźcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
wynaleźcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wynaleźcemnoga biernikmęski zwierzęcy
wynaleźcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wynaleźcępojedyncza biernikmęski osobowy
wynaleźcopojedyncza wołaczmęski osobowy
wynaleźcommnoga celownikmęski osobowy
wynaleźcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wynaleźcówmnoga biernikmęski osobowy
wynaleźcymnoga mianownikmęski osobowy
wynaleźcymnoga wołaczmęski osobowy
wynaleźcypojedyncza celownikmęski osobowy
wynaleźcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
wynaleźcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz