wy-nim-ce

Wynimce (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wynimko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wynimcepojedyncza celownikmęski osobowy
Wynimcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wynimkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wynimkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wynimkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wynimkępojedyncza biernikmęski osobowy
Wynimkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wynimkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wynimkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wynimkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wynimkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Wynimkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Wynimkommnoga celownikmęski osobowy
Wynimkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wynimkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wynimkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wynimkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz