wy-przed-nik

wyprzednik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wyprzednik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wyprzednicymnoga mianownikmęski osobowy
wyprzednicymnoga wołaczmęski osobowy
wyprzednikpojedyncza mianownikmęski osobowy
wyprzednikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wyprzednikapojedyncza biernikmęski osobowy
wyprzednikachmnoga miejscownikmęski osobowy
wyprzednikamimnoga narzędnikmęski osobowy
wyprzednikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
wyprzednikimnoga biernikmęski zwierzęcy
wyprzednikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
wyprzednikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wyprzednikommnoga celownikmęski osobowy
wyprzednikowipojedyncza celownikmęski osobowy
wyprzednikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wyprzednikówmnoga biernikmęski osobowy
wyprzednikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wyprzednikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz