wy-pust-ko

wypustko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wypustka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wypustcepojedyncza celownikżeński
wypustcepojedyncza miejscownikżeński
wypustekmnoga dopełniaczżeński
wypustkapojedyncza mianownikżeński
wypustkachmnoga miejscownikżeński
wypustkamimnoga narzędnikżeński
wypustkąpojedyncza narzędnikżeński
wypustkępojedyncza biernikżeński
wypustkimnoga mianownikżeński
wypustkimnoga biernikżeński
wypustkimnoga wołaczżeński
wypustkipojedyncza dopełniaczżeński
wypustkopojedyncza wołaczżeński
wypustkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz