wy-pór

wypór (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wypór

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wyporachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wyporamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wyporempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wyporommnoga celownikmęski rzeczowy
wyporowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wyporówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wyporupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wyporymnoga mianownikmęski rzeczowy
wyporymnoga biernikmęski rzeczowy
wyporymnoga wołaczmęski rzeczowy
wyporzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wyporzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
wypórpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wypórpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz