wy-rzu-tu

wyrzutu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wyrzut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wyrzuciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wyrzuciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
wyrzutpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wyrzutpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wyrzutachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wyrzutamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wyrzutempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wyrzutommnoga celownikmęski rzeczowy
wyrzutowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wyrzutówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wyrzutupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wyrzutymnoga mianownikmęski rzeczowy
wyrzutymnoga biernikmęski rzeczowy
wyrzutymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz