wy-rzy-nacz

wyrzynacz (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wyrzynacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wyrzynaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
wyrzynaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wyrzynaczapojedyncza biernikmęski osobowy
wyrzynaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
wyrzynaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
wyrzynaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wyrzynaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
wyrzynaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wyrzynaczemnoga mianownikmęski osobowy
wyrzynaczemnoga wołaczmęski osobowy
wyrzynaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wyrzynaczommnoga celownikmęski osobowy
wyrzynaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
wyrzynaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wyrzynaczówmnoga biernikmęski osobowy
wyrzynaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wyrzynaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
wyrzynaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
wyrzynaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz