wy-szo-mi-ry

Wyszomiry (imię) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Wyszomir

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wyszomirpojedyncza mianownikmęski osobowy
Wyszomirapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wyszomirapojedyncza biernikmęski osobowy
Wyszomirachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wyszomiramimnoga narzędnikmęski osobowy
Wyszomirempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wyszomirommnoga celownikmęski osobowy
Wyszomirowipojedyncza celownikmęski osobowy
Wyszomirowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wyszomirowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wyszomirówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wyszomirówmnoga biernikmęski osobowy
Wyszomirymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wyszomirymnoga biernikmęski zwierzęcy
Wyszomirymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wyszomirzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wyszomirzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Wyszomirzymnoga mianownikmęski osobowy
Wyszomirzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz