wy-słan-ni-ka

wysłannika (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wysłannik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wysłannicymnoga mianownikmęski osobowy
wysłannicymnoga wołaczmęski osobowy
wysłannikpojedyncza mianownikmęski osobowy
wysłannikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wysłannikapojedyncza biernikmęski osobowy
wysłannikachmnoga miejscownikmęski osobowy
wysłannikamimnoga narzędnikmęski osobowy
wysłannikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
wysłannikimnoga biernikmęski zwierzęcy
wysłannikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
wysłannikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wysłannikommnoga celownikmęski osobowy
wysłannikowipojedyncza celownikmęski osobowy
wysłannikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wysłannikówmnoga biernikmęski osobowy
wysłannikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wysłannikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz