wy-ta-cza-czu

wytaczaczu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wytaczacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wytaczaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
wytaczaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wytaczaczapojedyncza biernikmęski osobowy
wytaczaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
wytaczaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
wytaczaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wytaczaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
wytaczaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wytaczaczemnoga mianownikmęski osobowy
wytaczaczemnoga wołaczmęski osobowy
wytaczaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wytaczaczommnoga celownikmęski osobowy
wytaczaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
wytaczaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wytaczaczówmnoga biernikmęski osobowy
wytaczaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wytaczaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
wytaczaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
wytaczaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz