wy-ta-czak

wytaczak (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wytaczak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wytaczakpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wytaczakpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wytaczakapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wytaczakachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wytaczakamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wytaczakimnoga mianownikmęski rzeczowy
wytaczakimnoga biernikmęski rzeczowy
wytaczakimnoga wołaczmęski rzeczowy
wytaczakiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wytaczakommnoga celownikmęski rzeczowy
wytaczakowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wytaczakówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wytaczakupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wytaczakupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz