wy-ta-czar-ka

wytaczarka (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wytaczarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wytaczarcepojedyncza celownikżeński
wytaczarcepojedyncza miejscownikżeński
wytaczarekmnoga dopełniaczżeński
wytaczarkapojedyncza mianownikżeński
wytaczarkachmnoga miejscownikżeński
wytaczarkamimnoga narzędnikżeński
wytaczarkąpojedyncza narzędnikżeński
wytaczarkępojedyncza biernikżeński
wytaczarkimnoga mianownikżeński
wytaczarkimnoga biernikżeński
wytaczarkimnoga wołaczżeński
wytaczarkipojedyncza dopełniaczżeński
wytaczarkopojedyncza wołaczżeński
wytaczarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz