wy-wrot-ni-ka-mi

wywrotnikami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wywrotnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wywrotnicymnoga mianownikmęski osobowy
wywrotnicymnoga wołaczmęski osobowy
wywrotnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
wywrotnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wywrotnikapojedyncza biernikmęski osobowy
wywrotnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
wywrotnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
wywrotnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
wywrotnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
wywrotnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
wywrotnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wywrotnikommnoga celownikmęski osobowy
wywrotnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
wywrotnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wywrotnikówmnoga biernikmęski osobowy
wywrotnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wywrotnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz