wądol-ce

wądolce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wądolec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wądolcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wądolcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wądolcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wądolcemnoga mianownikmęski rzeczowy
wądolcemnoga biernikmęski rzeczowy
wądolcemnoga wołaczmęski rzeczowy
wądolcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wądolcommnoga celownikmęski rzeczowy
wądolcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wądolcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wądolcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wądolcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
wądolecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wądolecpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz